Grabież i finansowe ubezwłasnowolnienie

5 kwietnia 1933 roku Franklin Delano Roosevelt, prezydent kraju szczycącego się tradycjami demokracji i poszanowania prawa, wydał ‚słynny’ Dekret 6102

dekret6102
Zobowiązywał on wszystkich Amerykanów, którzy posiadali złoto w postaci monet, sztab i certyfikatów, do dostarczenia go w terminie do 1 maja 1933 roku do biura, agencji lub dowolnego banku Systemu Rezerwy Federalnej i odsprzedania – pod rygorem 10 lat więzienia i 10 000 dolarów grzywny.
(10 000 dolarów w owym czasie było kwotą niebotycznie wysoką)
Za uncję złota płacono 20.67 dolara, czyli obowiązujący wówczas parytet. Kilka miesięcy później rząd podniósł parytet złota do 35 $ za uncję, dewaluując papierowy pieniądz i grabiąc społeczeństwo po raz wtóry.
Choć zdecydowana większość Amerykanów nie przestraszyła się i zignorowała Dekret 6102, to plan się powiódł.
Decydentom chodziło przede wszystkim o podporządkowanie sobie społeczeństwa i odebranie mu niezależności, którą dawał żółty metal.

Aż do 1974 roku posiadanie złota w Stanach Zjednoczonych było nielegalne

Kara z Dekretu 6012 nadal obowiązywała – groziło 10 lat więzienia i 10 000 dolarów grzywny.
Społeczeństwo zdane było teraz na łaskę i niełaskę rządzących, bez możliwości obrony.
Złoto będące strażnikiem prawa i własności, zostało rozbrojone.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s